هانده ارچل بازیگر و مدل ترکیه ای در سال ۱۹۹۳ در باندیرما، ترکیه به دنیا آمد. از نقش‌های مهم او می‌توان به بازی در نقش حیات اوزون در سریال عشق حرف حالیش نمیشه در مقابل بوراک دنیز و هم چنین بازی در نقش سلین در سریال دختران آفتاب اشاره کرد.

هانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتاب

هانده ارچل
تولد۲۴ نوامبر۱۹۹۳
باندیرما، ترکیه
محل زندگیاستانبول، ترکیه
ملیتترکیه‌ای
پیشهبازیگر، مدل و مجری
مدرک تحصیلیرشته هنر در دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان

فیلم‌شناسی

عنواننقشسالشبکه
Siyah İnciHazal۲۰۱۷استار تی وی
Aşk Laftan AnlamazHayat Uzun / Sarsilmaz۲۰۱۷–۲۰۱۶شو تی وی
Güneşin KızlarıSelin۲۰۱۵کانال دی
ÇalıkuşuZahide۲۰۱۳کانال دی
ayat AğacıSelen۲۰۱۴تی‌آرتی ۱
Çilgin Dershane ÜniversitedeMeryem۲۰۱۴شو تی وی|}

هانده ارچل ازدواج کرده؟

هانده هر مدت یک بار با بعضی از بازیگران و افراد مشهور واربط رابطه عاشقانه می شود و تقریبا با هیچ کدام تا یک مدت طولانی دوست نمی ماند آخرین دوست او murat dalkilic یک خواننده مشهور پاپ است.

هانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتاب

عکس های سلین در سریال دختران آفتاب

هانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتاب

سلین بازیگر سریال دختران آفتاب

هانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتاب

عکس های هانده ارچل

هانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتاب

هانده ارچل بازیگر سریال دختران آفتاب

هانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتابهانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتابهانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتابهانده ارچل بیوگرافی و عکس های بازیگر نقش سلین در سریال دختران آفتاب

 

همچنین ببینید :

سریال دختران آفتاب قسمت آخر و داستان تمام قسمت های سریال دختران آفتاب

دانلود آهنگ تیتراژ سریال دختران آفتاب

عکس های داغ سریال دختران آفتاب

عکس های بازیگران سریال دختران آفتاب و خلاصه داستان این سریال

بیوگرافی و عکسهای تولگا ساریتاش بازیگر نقش علی سریال دختران آفتاب

دسته ها :

ممکن است یکی از روش های درمان سرطان سینه برداشتن سینه ها باشد که باعث آسیب های روانی می شود و کنار آمدن با این قضیه بسیار زمان می برد. البته می توان از پروتز سینه استفاده کرد و جای خالی این عوض بدن را با پروتز سینه پر کرد تا حس ناخوشایند به سراغ فرد نرود.

سرطان پستان یکی از معدود سرطان‌هایی است که معمولا درمان می‌شود. با این حال، جای خالی عضوی از بدن به عنوان نشانی از این بیماری همیشه بر تن زنان مبتلا به سرطان پستان باقی می‌ماند.
این جای خالی در طولانی مدت باعث به وجود آمدن آسیب‌های روانی می‌شود و گاهی کنار آمدن با این شرایط سال‌ها زمان می‌برد؛ در حالی که امروز انجام پروتز سینه می‌تواند جای خالی این عضو از دست رفته را پر کند و این حس ناخوشایند را تا حدودی التیام بخشد.
دکتر بهزاد رحمانی، فوق تخصص جراحی ریه و سینه و مدیر انجمن علمی جراحان عمومی ایران، ابداع پروتزهای سینه را راه حل خوبی برای افراد مبتلا به سرطان پستان عنوان می‌کند؛ راه حلی که می‌تواند شرایط فیزیکی طبیعی را به فرد بازگرداند.

 

جایگزینی برای حفظ ظاهر طبیعی

در مورد مصرف واقعی پروتزها که برای جایگزینی در جراحی‌های سرطان پستان ابداع شده است، هیچ نوع تردیدی وجود ندارد.
فقدان پستان بعد از انجام جراحی برای زنان دغدغه‌ای بسیار مهم است و به افراد آسیب‌های روانی وارد می‌کند؛ بنابراین انجام این عمل می‌تواند روی تصویر ذهنی زنان نسبت به خودشان بسیار تاثیرگذار باشد. خوشبختانه امروز، این امکانات در کشور ما فراهم است که در شرایط مشخص، پروتز پستان بعد از جراحی به عنوان جایگزین استفاده شود. البته باید این موضوع را هم در نظر گرفت که خوشبختانه در سال‌های اخیر به دلیل آگاهی زنان از وضعیت سلامت و مراجعه زود هنگام به پزشک، برداشتن پستان کمتر اتفاق می‌افتد.
تشخیص سرطان پستان در مراحل اولیه باعث می‌شود جراحی همراه با برداشتن پستان نباشد و در نهایت ممکن است بخش کوچکی از پستان برداشته شود. از طرف دیگر، همین پروتز در جراحی‌های زیبایی هم استفاده می‌شود. استفاده از پروتز در این شرایط هم تا حدودی تحت تاثیر همان تصویر ذهنی است. گاهی زنان در جریان دوره‌هایی مثل بارداری، شیردهی، یائسگی، کاهش وزن شدید یا افزایش سن، شکل اولیه پستان را از دست می‌دهند. در این موارد راهکارهای مختلفی از جمله جراحی‌های بازسازی پستان و ترمیم افتادگی وجود دارد.

 

امکان جایگزینی همزمان پروتز سینه

مهم‌ترین دغدغه بعد از برداشتن پستان یا بخشی از آن به دلیل سرطان پستان، یافتن جایگزین است. زمان این جایگزینی هم اهمیت بسیاری دارد. بسیاری از افراد با تصور این که باید بعد از برداشتن پستان، مدتی را با جای خالی آن سر کنند، دچار آسیب‌هایی مثل افسردگی می‌شوند.
اکنون این امکان فراهم شده است پروتز، بلافاصله بعد از برداشتن پستان گذاشته شود و بیمار بعد از به هوش آمدن در ظاهر، عضوی را از دست نداده باشد.
دکتر رحمانی، امکان استفاده از این روش را وابسته به ماهیت و درجه بیماری عنوان می‌کند و در این باره توضیح می‌دهد: اگر برداشتن سینه در شرایطی باشد که پوستی برای قرار دادن پروتز باقی نماند، امکان انجام پروتز حین جراحی برداشتن سینه وجود ندارد. در حقیقت بعد از ترمیم جای پستان بدون برآمدگی با پوستی صاف خواهد بود که جایی برای پروتز ندارد. در این شرایط بعد از گذشتن مدتی با استفاده از متسع‌کننده‌های بافتی (گسترش‌دهنده بافت) بتدریج پوست را بزرگ می‌کنیم و بعد از جا باز کردن پوست، پروتز قرار داده می‌شود.
در مواردی که پوست به مقدار کافی وجود داشته باشد و بیماری در حدی نیست که همه پوست را برداشته باشیم، می‌توان از پروتز همزمان با جراحی برداشتن پستان استفاده کرد. این شرایط برای خود بیمار هم بهتر است.

 

پروتز می‌تواند در تشخیص سرطان خطا ایجاد کند؟

یکی از دغدغه‌های افراد این بود که در گذشته وجود پروتز باعث ایجاد خطا در ماموگرافی می‌شد. اما امروز استفاده از پروتز پستان تقریبا اثری در گزارش‌های رادیولوژی و سونوگرافی ندارد، چرا که جایگاه پروتز پشت بافت پستان است. بعد از پوست، بافت چربی، سپس بافت مولد و اصلی پستان قرار دارد. پروتز حد فاصل عضله و بافت مولد شیر قرار داده می‌شود و به همین دلیل تغییری در نتیجه گزارش آزمایش‌ها ایجاد نمی‌کند. موضوع مهم در این زمینه، مراقبت و انجام آزمایش‌های دوره‌ای مربوط به بازگشت دوباره سرطان پستان یا تشکیل سرطان پستان جدید است. افرادی که پروتز استفاده می‌کنند نیز حتما مثل زنان دیگر باید به این موضوع توجه داشته باشند. اما در مجموع استفاده از پروتز تقریبا برای زنان بجز در موارد خاص منعی ندارد.

 

عوارض بعد از عمل

انجام این عمل می‌تواند مثل همه جراحی‌های دیگر، عوارضی مثل عفونت و عوارض بیهوشی داشته باشد. اما به طور خاص انجام پروتز سینه ممکن است باعث ایجاد ورم سینه یا تغییر احساس در نوک سینه به صورت موقت باشد. در موارد نادر ممکن است سیستم دفاعی بدن در دراز مدت پروتز را به عنوان جسم خارجی فرض کند و به آن واکنش نشان دهد. در این حالت، اطراف پروتز سفت و باعث التهاب تغییر شکل سینه می‌شود. البته این عارضه با وجود ایجاد مشکل برای فرد، قابل درمان است.

 

عمر پروتز سینه

پروتز با اهداف مختلفی گذاشته می‌شود و هر کدام عمر مفید مشخصی دارد و ممکن است بعد از چند سال پایین افتادگی پیدا کند و نیاز به جراحی مجدد باشد، اما معمولا این اتفاق زودتر از هفت هشت سال بعد از گذاشتن پروتز نمی‌افتد.
بعد از گذشت عمر مفید پروتزها نیز نحوه پاره شدن یا خراب شدن آنها در افراد مختلف متفاوت است. معمولا پروتز در افرادی که ورزش حرفه‌ای انجام می‌دهند یا تحرک بیشتری دارند، زودتر فرسوده می‌شود. در شرایط طبیعی معمولا اتفاق خاصی برای پروتز نمی‌افتد و فقط بعد از گذشت چند سال باید از سالم بودن آن اطمینان پیدا کرد و در صورت تغییر شکل پروتز، نسبت به ترمیم آن اقدام شود. تشخیص پارگی یا آسیب دیدن بافت داخلی پروتز معمولا در سونوگرافی مشخص می‌شود و بدون معاینه قابل تشخیص نیست.

 

توصیه‌ها و مراقبت‌های بعد از پروتز

انجام پروتز تقریبا مراقبت خاصی لازم ندارد و معمولا اجسام نوک تیز هم آسیبی به پروتز وارد نمی‌کند، چون جنس پروتز تقریبا انعطاف‌پذیر است. جنس پروتزها معمولا از ژل سیلیکون و دیواره‌ای از پلیمر سیلیکون بوده که کمی سفت‌تر است. پروتزهای سیلیکونی بافتی نزدیک به بافت طبیعی سینه دارند و به همین دلیل ظاهری طبیعی به سینه می‌دهد و براحتی نیز آسیب نمی‌بیند.
به طور کلی بهتر است تا چند هفته بعد از انجام پروتز، افراد از انجام فعالیت‌های سنگین خودداری کنند که فشار روی عضلات قفسه سینه وارد می‌کند.

دسته ها :

مادران باردار برای اینکه جنین رشد خوبی داشته باشد و سالم باشد باید در نحوه قرص ها و داروها بسیار دقت کنند.

مطالعه ای که به تازگی صورت گرفته و نتایج آن در نشریه ی Pediatrics منتشر شده، شواهد بیشتری در مورد ارتباط بین استفاده ازاستامینوفن در دوران بارداری و ADHD کودک در سالهای بعد ارائه داد. بنا بر یک سری از تحقیقات، اختلال بیش فعالی– کم توجهی یا همان ADHD رو به افزایش است، که البته علت دقیق آن هنوز مشخص نیست.

مصرف استامینوفن دوران بارداری

استامینوفن در بارداری باعث بیش فعالی کودک

این که انواع مختلفی از آنتی بیوتیک ها می توانند طی زمان های مختلف بارداری،جنین را دچار عوارض خفیف و یا شدید کند،امری اجتناب ناپذیر است ولی در بسیاری از موارد،برای درمان عفونت ها،چاره ای جز تجویز آنتی بیوتیک به زن باردار نیست. تحقیقات نشان می دهد عفونت های لثه و دندان در زنان باردار،باعث بروز زایمان زودرس،پارگی زودرس کیسه آب و عوارض خطیر دیگری برای جنین و نوزاد می شود در صورتی که می توان عفونت لثه را با دوره کوتاهی از آنتی بیوتیک درمان کرد.
اخیرا برخی از دانشمندان روی مصرف استامینوفن در دوران بارداری به عنوان فاکتوری بالقوه مطالعاتی انجام داده اند. مصرف این داروی موجود روی پیشخوان داروخانه ها که نیازی به تجویز پزشک ندارد، در دوران بارداری نسبتا بی خطر بوده و توصیه می شود برای تب و درد از آن استفاده شود.
در ایالات متحده ی آمریکا، بیش از 70 درصد از زنان باردار از استامینوفن استفاده می کنند و بین 50 تا 60 درصد از زنان باردار در شمال و غرب اروپا استامینوفن مصرف می کنند. در سالهای اخیر، نسبت به ارتباط بین مصرف داروهای موجود روی پیشخوان داروخانه ها و ابتلا به ADHD، اطمینان خاطر داده شده است.
مصرف استامینوفن دوران بارداری

عوارض استامینوفن در بارداری

تحقیقات در مورد استامینوفن و ADHD
مطالعه ای که در سال 2013 در نروژ صورت گرفت دریافت بچه هایی که مادران شان در دوران بارداری به مدت 28 روز و یا بیشتر، استامینوفن مصرف کرده بودند، در سن سه سالگی دچار اختلال های حرکتی و ادراکی شده بودند. همچنین مطالعه ای در سال 2014 در دانمارک انجام شد که ارتباط بین مصرف استامنیوفن در دوران بارداری و بروز علائم ADHD کودک در سن هفت سالگی را نشان داد. سپس تحقیقات بیشتری روی این مطالعات انجام شد و مقالات زیادی در این مورد منشتر شد. یکی از این تحقیق ها، ارتباط بین مصرف استامینوفن در دوران بارداری و رفتارهای ADHD مانند کودک در سنین 7 تا 11 سالگی را اثبات کرد.
نکته ای که این میان وجود دارد این است که مثلا، استامینوفن برای زنان بارداری که مشکلاتی چون بیماری های التهابی یا خود ایمنی دارند تجویز می شود. این بیماری ها نیز به خودی خود، منجر به اختلالات عصبی – رشدی در کودک می شوند. بنابراین ممکن است این بیماری ها، دلیل ابتلای کودک به ADHD باشند، نه مصرف استامینوفن.
مشکل دیگر هم این است که مصرف استامینوفن در زنان باردار با ابتلای مادر به وسواس های مادرانه ارتباط داده شد؛ یعنی ژن هایی این میان فعال هستند که موجب رفتارهای وسواس آمیز در مادر شده و روی ابتلای کودک به ADHD اثر می گذارند. در تازه ترین مطالعه ی انجام شده، دانشمندان سعی کردند برخی از این متغیرهای گیج کننده را رمزگشایی کنند. مثلا علائم ADHD کودکان را در مادران مبتلا به افسردگی تحت کنترل گرفتند، زیرا افسردگی، ریسک فاکتوری برای ADHD است.
همچنین بخوانید : مرحله به مرحله بارداری و تمامی نکات آن
همچنین آنها نقش مصرف استامینوفن توسط پدر را نیز بررسی کردند. در مطالعات قبلی این فرضیه وجود داشت که استامینوفن می تواند فعالیت غدد درون ریز در بیضه ها را مختل کند و بر رشد مغز فرزندان آینده ی مردها اثر بگذارد.
در تحقیقی که در نروژ انجام شد، 114744 کودک که بین سالهای 1999 و 2009 متولد شده بودند و 95242 مادر و 75217 پدر مورد بررسی قرار گرفتند. در بین این مادران، تقریبا نیمی از آنها در دوران بارداری از استامینوفن استفاده کرده بودند. این تیم تحقیقاتی دریافت که مصرف استامینوفن به مدت 7 روز یا کمتر در دوران بارداری، ارتباطی با ADHD نداشت، اما مصرف طولانی مدت تر، یعنی بیشتر از 7 روز، ریسک ابتلا به ADHD را افزایش داده بود.
بچه های مادرانی که به مدت 29 روز استامینوفن مصرف کرده بودند، ریسک ابتلا به ADHD در آنها بیشتر از دو برابر شده بود. همچنین بچه های مادرانی که برای کاهش تب و درمان عفونت به مدت 22 تا 28 روز، استامینوفن مصرف کرده بودند، شش برابر بیشتر در معرض ADHD قرار داشتند!
دانشمندان با بررسی اطلاعات مربوط به پدران دریافتند آنهایی که به مدت 29 روز یا بیشتر قبل از بسته شدن نطفه، استامینوفن مصرف کرده بودند، فرزندان شان دو برابر بیشتر در معرض ADHD بودند.
به گفته ی این دانشمندان:
«ارتباط بین مصرف استامینوفن توسط پدران قبل از بسته شدن نطفه و ADHD، مشابه ارتباط بین مصرف استامینوفن توسط مادران در دوران بارداری و ADHD بوده است.»
این مطالعه، شهودی بوده و به همین دلیل نمی تواند علت و معلول را مشخص کرد. اما در این مطالعه سعی شد با دقت فراوان، تا جایی که امکان داشت متغیرهای گمراه کننده حذف شوند.
علت این ارتباط چه می تواند باشد؟
تئوری هایی وجود دارد که علت و چگونگی تاثیر استامینوفن بر احتمال ADHD در جنین متولد نشده را توضیح می دهد. سرپرست های این مطالعات، سه تئوری را اینگونه ارائه می دهند:
1. در مدل موش، مصرف استامینوفن توسط مادر، موجب افزایش فاکتور نورون زایی مشتق شده از مغز شده و منجر به تغییر رفتار شده بود.
2. استامینوفن می تواند در هورمون های مادر مانند تیروئید و هورمون های جنسی که در رشد مغز جنین دخالت دارند، اختلال ایجاد کند.
3. استامینوفن می تواند به طور بالقوه، بواسطه ی استرس اکسیداتیو، رشد مغز را مختل کند و منجر به مرگ نرون ها شود.
اما تا کنون هنوز دقیقا مشخص نیست که کدام یک از این تئوری ها و مکانیسم ها درست یا مهم هستند و به تحقیقات گسترده تری نیاز است. اما به این دلیل که مصرف استامینوفن رواج بسیار زیادی دارد و ADHD نیز در حال حاضر مورد توجه عموم است، تحقیقات و مطالعات بیشتر حتما به زودی انجام خواهند شد.
مصرف ویتامین ها و املاح در ماه های بارداری متفاوت است و پزشک متخصص تصمیم به تجویز و نحوه مصرف می گیرد.
دسته ها :
X